De huidige eigenaren denken na over zowel een nieuwe naam als een nieuwe kleurstelling voor het schip. Niets is definitief — deze pagina volgt het gesprek en groeit mee naarmate er keuzes gemaakt worden. Eerst een los onderdeel: een reeks eigen illustraties van hoe het silhouet van het schip door de jaren heen veranderde — daarna de naam- en kleurvraag zelf.
Vier gestileerde zij-aanzichten die in één oogopslag laten zien hoe het silhouet van het schip veranderde — zelf getekend, nog niet klaar, en nadrukkelijk geen archiefstuk. Sommige fases steunen op harde bronnen (foto's, kaarten), andere op Frey's eigen beschrijving of op educated guesses. Zie per fase de toelichting. Twee eerder geplande fases (reisboot-overgang en de Triëst-opbouw) zijn hier samengevoegd tot één beeld, omdat er geen los silhouet van het kale tussenstadium bekend is.
Halfgedekt platbodem, ronde kop, onder zeil met zwaard (leeboard).
Kleine stuurhut en vistuigage bij, ronde kop nog altijd aanwezig.
Vistuig weg, nieuwe opbouw en mast bij — en hier verschijnt in deze illustratie de kotterboeg.
Mast weg, radar en een klein kraantje voor de tender bij — de Robusto van vandaag.
Vaststaat: "halfgedekt platbodemvaartuig" (kaart 1937), officieel type "motorlemsterjacht", ronde boeg. Beste referentie: de foto van de YE-14 onder zeil, met zwaard (leeboard) zichtbaar.
→ Nog uit te zoeken: exacte tuigvorm (spriet? giek?), aantal masten, waar het halfdek precies eindigde. De illustratie hierboven is een aannemelijke reconstructie, geen exacte weergave.
Vaststaat: ergens tussen 1937 en 1960 verschuift de officiële typering van "platbodem" naar "motorkotter". Stuurhut/kajuit en visserijgerei horen bij deze fase.
→ Nog uit te zoeken: exact silhouet van stuurhut en vistuig in déze periode — geen foto's uit deze specifieke fase bekend, alleen de eind- en beginpunten. Ook: of de kotterboeg al in deze fase verscheen of pas later (zie fase 3) staat nog niet vast — de illustraties nemen daarin een keuze, geen bewezen feit.
Vaststaat: 1960, verkoop aan Gebr. de Rooij, einde visserijloopbaan, begin reisboot-bestaan als "Laisser Dire". Uit Frey's eigen beschrijving (jaren '70/'80): stalen stuurhut met rondom zicht, een afneembare aluminium mast met autopilot-antenne, hoofdmast die over het salondak neerklapt voor kanalen, een ankerlier met 360 m ketting.
→ Nog uit te zoeken: er is geen bekende buitenfoto uit precies déze periode — deze illustratie combineert twee eerder los geplande fases (het kale tussenstadium ná de visserij, en de latere Triëst-opbouw onder Frey) tot één beeld, bij gebrek aan een bekend silhouet van het tussenstadium zelf. Ook het exacte moment van de boeg-vervanging (bij de verlenging van 1957, of pas later bij Frey) staat nog niet vast.
Vaststaat: ruim gedocumenteerd met recente foto's (zie huidige staat) — dit is de enige fase die al volledig op beeldmateriaal is gebaseerd.
→ Het vaste ankerpunt van de reeks — de rest van de illustraties bouwt hier terugredenerend naartoe.
Deze vier tekeningen zijn een persoonlijk hulpmiddel om de evolutie van het schip visueel te volgen — leuk om te maken en te delen, maar ze bewijzen niets over hoe het schip er in elke fase daadwerkelijk uitzag. Vooral fase 2 en 3 blijven een educated guess, duidelijk als zodanig gemarkeerd. Wordt bijgewerkt zodra er scherper bronmateriaal (foto's, tekeningen) opduikt.
Naast een nieuwe kleurstelling overwegen de huidige eigenaren ook een nieuwe naam voor het schip. De knoop is nog niet doorgehakt, maar de voorkeur gaat op dit moment uit naar Catherina — de naam die het schip droeg tijdens zijn langste bekende periode onder één eigenaar: de dertig jaar onder Robert Frey (uiterlijk 1968 – na oktober 1997), inclusief zeventien jaar wonen aan boord in Antwerpen en een reis naar Marokko en terug.
Een naamswisseling is bij een schip met deze geschiedenis geen kleinigheid — zie de volledige naamketen op de tijdlijn. "Terugkeren" naar Catherina zou geen nieuwe naam toevoegen, maar juist teruggrijpen op een naam die het schip al bijna dertig jaar droeg.
Een aantal veelvoorkomende Zeeuwse en Zuid-Hollandse schilderconventies uit de tijd dat dit schip als vissersschip voer, als denkrichting — geen van deze is per se "de" historisch juiste kleur van dít schip, daarvoor is te weinig bekend.
De richting waar het gesprek nu naartoe neigt: een zwarte romp met een witte/crème opbouw, als bij het merendeel van de historische Zeeuwse platbodems — maar met keuzes die het net wat lichter en eigentijdser laten aanvoelen dan een pure reconstructie. Twee principes maken daarbij het verschil:
Geen zuiver zwart, geen zuiver wit. Vlak zwart (#000000) en fel wit ogen al snel als plastic/gelakt — "modern" in de verkeerde zin. Een warm, licht getemperd zwart (met een vleugje bruin of groen, zoals ouderwetse teer/koolteerverf) en een crème in plaats van wit geven meteen iets ouds en verzorgds terug, zonder somber te worden.
Eén rustige bies, verder niets. Historische schema's hadden vaak meerdere kleuren (groen, oxiderood, oker) door elkaar. Voor een "fris" gevoel werkt terughoudendheid beter: precies één dunne sierlijn tussen casco en opbouw, en verder niets — laat de vorm van het schip het werk doen.
Los van de kleur zelf maakt de afwerking veel uit voor het "fris"-gevoel. Een volledig glanzende romp oogt al snel als een gelakte plezierjacht; een mat of egaal halfmat zwart houdt het karakter van een werkschip vast, ook in een verder opgefriste kleurstelling. Iets om mee te nemen in het gesprek met een schilder.
Geen van deze is uitgewerkt — puur om het gesprek op gang te brengen. De naamskeuze (waarschijnlijk Catherina) en de kleurkeuze staan overigens los van elkaar; een "richting" hieronder is dus niet automatisch gekoppeld aan die naam. Stuur gerust voorbeeldfoto's, Pantone-nummers of ideeën naar bas@injebrowser.nl, dan komen ze hier als volwaardige palet erbij.
Zwart casco, wit berghout — aansluitend bij de Drie Gebroeders/Geertruida-periode als vissersschip op de Zeeuwse stromen.
Donkerblauw met crème — een knipoog naar de Laisser Dire/Catherina-periode onder Frey.
Een kleurstelling die niet verwijst naar een specifieke periode, maar naar het schip zoals het nu is — een eigen laag in bijna negentig jaar geschiedenis.
