Niet alleen de naam en de eigenaar veranderden door de jaren heen — ook de motor, de besturing en de verwarming zijn meerdere keren vervangen of gemoderniseerd. Dit overzicht bundelt wat daarover bekend is, gebaseerd op eigen documentatie aan boord (handleidingen, garantiebewijzen, correspondentie). De onderliggende paperassen zelf worden hier niet getoond of gedeeld — dit is een samenvatting.
Het Kromhout-archief bevat ook een tweede motor die aantoonbaar bij "YE-14"/de familie Pekaar hoorde: motor nr. 10620 (type 2-H-3), fabrieksnieuw afgeleverd op 18 maart 1944. De reparatiekaarten laten een ononderbroken "YE-14"/Pekaar-geschiedenis zien die doorloopt tot in 1964 — met reparaties in 1952, 1953, 1954, zelfs nog in 1957 — terwijl ons eigen casco de YE-14-registratie al op 14 januari 1949 verliet, verkocht aan Johannes de Rooij en Wilhelmus Stael, en verderging als "De Hoop" (GRA-2) — zie de tijdlijn.
Bevestigd door de huidige eigenaren zelf: de familie Pekaar is altijd blijven vissen onder het YE-14-nummer — met steeds een ander schip als de voorganger werd afgestoten of verkocht — en doet dat tot op de dag van vandaag nog. Motor 10620 (en zijn latere opvolger, motor nr. 17389, type 8-TS-117, vanaf 1964) hoort dus bij een van die opvolgende YE-14-schepen, niet bij ons casco. Motor 10620 zelf ging in juli 1964 terug naar de fabriek en werd verkocht aan H. van der Meer uit Rotterdam, voor diens schip "Adriana" — nadrukkelijk een andere, latere "Adriana" dan een van onze eigen scheepsnamen.
Conclusie voor dit dossier: alleen motor 3845 was de eerste motor aan boord van óns casco. Motor 10620/17389 staat op de archiefpagina gedocumenteerd als waardevolle, maar niet aan ons casco gerelateerde geschiedenis van de doorlopende YE-14-vissersfamilie Pekaar.
De John Deere-motor, met een Victron Energy-omvormer/lader voor het elektrische systeem — de opvolger van Frey's 12V-accu's in serie.
Het karakteristieke houten stuurwiel is bewaard gebleven, maar zit tegenwoordig op een modern hydraulisch stuursysteem.
Vetus HT1028 hydrauliekunit met Vetus 'Follow-Up'-stuursysteem: het stuurwiel geeft direct de gewenste roerstand aan, in plaats van "draaien tot het goed voelt". De motor wordt bediend via een Hydronautica EMC-hendel (Electronic Motor Control) rechts van het stuurwiel.
Vetus Bow-Prop, elektrisch/hydraulisch aangedreven (23–130 kgf-reeks naar gelang uitvoering) — geeft manoeuvreerbaarheid op krappe plekken zonder de hoofdmotor te belasten.
Uit Frey's beschrijving: een elektrische, riemaangedreven ankerlier met 360 m ketting — een fors grotere capaciteit dan gebruikelijk voor een schip van deze omvang, passend bij zijn verre reizen.
Vetus ALFX III elektrische ankerlier (Vetus den Ouden N.V., Schiedam) — 1000 W, hijsvermogen 350 kg, gewicht 20 kg. Een modernere, compactere opvolger van Frey's riemaangedreven exemplaar.
De Vetus ALFX III, met reserveschroef en fender op de achtergrond.
Kabola KB-40-Combi (serienr. 00088/144) — dieselgestookte cv-ketel, combi-uitvoering (verwarming + warm water). Vervangt vermoedelijk het door Frey beschreven systeem uit de jaren '60, dat hij zelf al "te veel voor de huidige milde winters" noemde.
Eberspächer Airtronic B5LC/D5LC — een onafhankelijk, dieselgestookt luchtverwarmingssysteem, los van de Kabola. Handig als snelle bijverwarming of back-up.
Naast het eerder gevonden "Short resume" (zie documentenarchief, pagina 14) dook een tweede, uitgebreidere getypte beschrijving van Robert Frey op. Een paar sfeervolle en technische details:
Volledig stalen stuurhut met rondom zicht ("360° visibility"), beveiligingsglas in alle ramen, geen hout aan de buitenkant. Kompas op de hulpmast, 2 VHF-radio's (merk Sailor) — één met vaste noodfrequentie, één met 28 voorkeurskanalen.
Frey liet de romp laten zandstralen en volledig thermisch verzinken (~9 jaar voor het schrijven van dit document), daarna in tweecomponentenverf gezet. Om de vier jaar op de helling voor hogedrukreiniging.
Twee tanks (300 en 1800 liter, samen ~450 gallon) — genoeg voor de vaart van Gent naar de Middellandse Zee in ongeveer 30 dagen, met 75 gallon marge.
Rolkimmen ("rolling chocks") aan de romp voor extra stabiliteit bij zwaar weer (vanaf windkracht 8).
Een kleine davit/lier over de spiegel, gebruikt om de schroef te wisselen, spullen uit de motorruimte te hijsen, of het vistuig binnen te halen.